Budo Etiquette
Kagami Biraki: Het Openen van de Spiegel
Kagami Biraki markeert in veel Japanse budo-gemeenschappen het begin van een nieuw trainingsjaar. Een gelegenheid om samen te oefenen, terug te kijken en de draad opnieuw op te pakken.
Mochi en het nieuwe jaar
Kagami mochi zijn ronde rijstkoeken die in Japan rond Nieuwjaar als versiering en offergave worden geplaatst. Bij Kagami Biraki worden ze geopend en gegeten. De naam wordt vaak vertaald als het openen van de spiegel; de ronde vorm verwijst naar oude spiegels. Traditioneel spreekt men van openen in plaats van snijden of breken. Veel gemeenschappen houden de ceremonie in januari, maar data en gebruiken verschillen. Niet iedere dojo volgt dezelfde kalender of rituelen. De viering heeft historische en culturele wortels en wordt in moderne krijgskunsten op uiteenlopende manieren ingevuld.
Een nieuw begin op de mat
In een dojo kan Kagami Biraki bestaan uit een gezamenlijke les, demonstraties of een bijeenkomst van verschillende groepen. Het is een goed moment om te onderzoeken wat je wilt oefenen, zonder grote beloften aan jezelf te doen. Wil je regelmatiger trainen? Rustiger vallen? Meer aandacht geven aan een beginnende partner? Een klein, concreet voornemen is vaak bruikbaarder dan het streven om alles tegelijk te veranderen. De gedachte van shoshin, een beginnershouding, past hierbij: opnieuw kijken naar een bekende beweging alsof je haar nog niet volledig begrijpt. Zo blijft de training levend, ook wanneer je al jaren op de mat staat.
Gemeenschap en overdracht
Samen eten of thee drinken kan onderdeel zijn van de bijeenkomst. Mochi wordt bijvoorbeeld gebruikt in zoete bonensoep, al verschillen gerechten per regio en gemeenschap. Mochi vraagt voorzichtig eten, vooral voor kinderen en mensen met slikproblemen. Een dojo kan uiteraard ook een andere maaltijd kiezen. Belangrijker dan een exacte vorm is dat mensen elkaar ontmoeten buiten de techniek. Ervaren beoefenaars delen herinneringen; nieuwkomers maken kennis met de geschiedenis van de school. Bij Kokorodo past die aandacht voor overdracht bij het levende erfgoed van Jan Vermaas: niet alleen terugkijken, maar kennis zorgvuldig verder dragen.
Een nieuw trainingsjaar begint niet met perfectie. Het begint met weer aanwezig zijn, samen oefenen en verantwoordelijkheid nemen voor de volgende stap.